Dobór odpowiedniego świdra do drewna warto uzależniać od możliwości napędu stosowanego w łuparce oraz rozmiarów drewnianych pniaków, z którymi maszyna będzie pracować. Zakup zbyt małego świdra do łuparki o dużej mocy wymaga zastosowania mechanizmu redukującego prędkość działania maszyny. Jeśli świder do drewna jest zbyt duży, łuparka stanie się nieefektywna. Podobnie będzie, gdy zignorujemy gabaryty materiału, który łuparka do drewna ma przerabiać. Zbyt mały świder nie poradzi sobie z dużymi pniami, a zbyt duży nie przyda się, jeśli chcemy rozłupać konar o niewielkiej średnicy.
Przykładowe zależności pomiędzy średnicą stożka, a średnicą wymagających rozłupania klocy drewnianych:
- świder do drewna o średnicy 8 cm (80 mm) poradzi sobie z pniakiem o średnicy do 30 cm,
- świder do drewna o średnicy 10 cm (100 mm) rozłupie pniak o średnicy do 50 cm,
- świder do drewna o średnicy 20 cm (200 mm) wystarczy do rozłupania pniaka o średnicy do 100 cm,
- świder do drewna o średnicy 30 cm (300 mm) będzie odpowiedni dla pniaka o średnicy do 200 cm.
Długość rozłupywanych kawałków drewna także ma znaczenie. Im świder będzie dłuższy, tym głębiej wejdzie w pniak i łatwiej oraz bezpieczniej go rozszczepi. Długie świdry są jednocześnie tymi o największych średnicach, ale jeśli zazwyczaj rozłupujemy bardzo małe pieńki, można zastosować nawet niewielki świder do drewna z wymienną końcówką i odpowiednim jej doborem do pewnego stopnia wydłużyć gabaryty podzespołu. Średnica świdra do drewna jest bardzo istotna, jeśli stanowi on element wyposażenia łuparki z napędem elektrycznym. Niska moc, poniżej 5 kW oznacza, że maksymalna średnica świdra nie powinna przekraczać 10 cm (100 mm). Jeśli łuparka współpracuje z WOM, odpowiednie będą już większe stożki, o średnicy 10 – 17 cm (100 – 170 cm). Łuparka z napędem hydraulicznym staje się efektywna ze świdrem o średnicy 15 cm (150 mm) lub większym.
Niezależnie od tego, jakie są możliwości samej łuparki, odpowiednio wyprofilowany świder do drewna może bardzo efektywnie zwiększyć jej możliwości. Zawsze, kiedy materiał jest szczególnie oporny, istotny staje się skok linii śrubowej świdra stożkowego. Im ten parametr jest większy, tym świder łatwiej pokonuje drewniane włókna, bo lepiej wykorzystuje siłę pozyskiwaną z napędu łuparki. Wykonuje obrót, którego moc zwiększają odpowiednio wykonane karbowania na jego powierzchni. Dlatego sposób, w jaki układają się rowkowania świdra i jak są głębokie, jest tak ważne. Jeśli świder do drewna ma sobie poradzić z trudnym materiałem, jego producent musi o to zadbać już na etapie projektowania podzespołu. Żeby ocenić, czy faktycznie to zrobił, wystarczy w specyfikacji technicznej świdra do drewna poszukać danych dotyczących jego linii śrubowej. Jeśli nie pojawiają się w ogóle lub wskazywana wartość dla jej skoku wydaje się nam nieadekwatna, warto poszukać bardziej dopracowanego modelu.
Stożek do łuparki: różne rodzaje
Najczęściej spotykany sposób klasyfikacji świdrów stożkowych do łuparek wynika z ich rozmiaru. Kluczowym wymiarem jest ich średnica. Im jest ona większa, tym stożek świdra będzie też dłuższy. Sugerowanie się przekątną przekroju świdra ułatwia także optymalny jego wybór w zależności od gabarytów materiału, który chcemy poddawać obróbce łuparką. Z tego też powodu można trafić na modele, które zamiast własnego rozmiaru, są klasyfikowane ze względu na średnicę pniaków, do których rozłupania mogą posłużyć.
Wśród świdrów do łuparek można spotkać się także z podziałem na egzemplarze z wymienną końcówką oraz monolityczne. Te pierwsze pozwalają na swobodne wymiany zakończenia świdra do drewna w zależności od jego zużycia. Świdry monolityczne stanowią zamknięte bryły, które montuje się bezpośrednio do rotatora poruszanego mocą napędu. Ze względu na łatwość wymiany części, użytkownicy łuparek o przerobie przemysłowym częściej wybierają modele świdrów z wymiennymi końcówkami. Odbiorcy indywidualni wykorzystują łuparki mniej intensywnie i obydwa rodzaje świdrów stożkowych są dla nich w sam raz.
