Łuparka do drewna to sprzęt, który świetnie sprawdza się, kiedy celem jest szybkie i bezpieczne doprowadzenie większych kawałków drewna do rozmiarów pozwalających na ich umieszczenie w kominku. Z jej funkcjonalności przede wszystkim korzystają profesjonalne tartaki oraz składy drewna opałowego. W takich miejscach towarem jest nie tylko materiał, ale też przestrzeń. Duże pniaki muszą szybko ją zwalniać i trafiać do odbiorców. Z podobnym problemem niejednokrotnie zmagają się także właściciele nieruchomości ogrzewanych drewnem.

Nawet jeśli siekiera i piła oznacza dobrą zabawę, to przesuszenie dużych pniaków pozyskanych od leśników lub z własnych zasobów bywa problematyczne. Możemy mieć do dyspozycji znaczny teren, nie zawsze jednak chętnie przeznaczymy go na przesuszanie drewna. Dużo łatwiej jest magazynować gotowe szczapki o niewielkich rozmiarach. Kiedy jednak ich powstanie jest okupione kilkoma dniami ciężkiej fizycznej pracy, nawet najlepsza siekiera potrafi kojarzyć się głównie z udręką. W takich sytuacjach rozwiązania dla specjalistów okazują się jak znalazł także w amatorskich warsztatach i drewutniach.

Szczególnie że obsługa łuparki do drewna jest banalna i nie wymaga umiejętności godnych drwala. Drewniany klocek wystarczy podsunąć pod stożek łuparki, a on zajmie się jego rozparcelowaniem. Wykorzysta do tego swój kształt i energię pozyskiwaną z napędu. Nasze działanie może ograniczyć się do asysty i przerzucania gotowych szczapek na miejsce składowania. Cały proces przestaje być żmudny oraz nie wymaga od nas wielkiego wysiłku fizycznego. Element satysfakcji także jest możliwy. Wystarczy, że dowiemy się jak zrobić łuparkę świdrową samodzielnie i obudzimy w sobie ambicje majsterkowicza.

Części do łuparki świdrowej: LISTA

Łuparkę do drewna można kupić jako gotowy sprzęt. Modele świdrowe bez większego problemu możemy skonstruować samodzielnie. Szczególnie że wiele części do jej budowy wielu właścicieli nieruchomości i tak posiada. Rolnicy lub sadownicy zazwyczaj potrzebują tylko odpowiedniego świdra łuparki. Koła redukcyjne, silnik lub osłony niejednokrotnie znajdą w nieużywanym sprzęcie rolniczym. Pełna lista niezbędnych części do łuparki jest następująca:

• świder stożkowy,
• stabilna rama do zamontowania całej konstrukcji,
• blacha na blat z klinem do umieszczenia pod wiertłem łuparki świdrowej,
• silnik elektryczny lub spalinowy,
• przewód z wtykiem,
• przycisk włącznika,
• przełącznik prawo / lewo,
• wałek łuparki świdrowej,
• koło redukcyjne (pasowe),
• paski klinowe,
• osłony pasków klinowych i kół redukcyjnych

Praktycznie każdy z tych elementów może zostać pozyskany z odzysku. Do celów przydomowych równie dobrze sprawdzi się całkowicie nowy silnik, jak ten wymontowany z nieużywanej kosiarki. Za osłony doskonale posłuży nawet fragment błotnika samochodowego. W dużej mierze wystarczy nam odrobina pomysłowości i rozejrzenie się wokół siebie. Ważne jest tylko, aby odpowiednio dobrać możliwości poszczególnych elementów do potrzeb naszej konstrukcji.

Łuparka świdrowa: jak ją złożyć?

Decyzję dotyczące użycia poszczególnych elementów warto zacząć od ustalenia, jaki rozmiar świdra będzie dla naszych potrzeb najlepszy. Powinien on zależeć od rozmiarów pni, z którymi najczęściej mamy do czynienia. Im większy blok drewna, tym większa średnica świdra będzie nam potrzebna do jego rozłupania i tego nie zmienimy. Możemy wybrać świder łuparki o większym skoku, ale wzrost efektywności będzie minimalny. Jeśli kusi nas potrzeba oszczędności, to nie warto dawać się jej prowadzić przy zakupie tego elementu.

Co prawda im większy świder, tym mocniejszy silnik będzie potrzebny do jego wydajnej pracy. Nie oznacza to jednak, że mamy kompletnie związane ręce i musimy zdecydować się na gotowy zestaw dobranych idealnie części. Istnieje wiele rozwiązań, dzięki którym ich koszt może być naprawdę niski. Jeśli mamy dostępny silnik o zbyt dużej mocy, możemy ją obniżyć przy pomocy dużego koła pasowego. Mało prawdopodobne, żeby jego cena była wyższa, niż nowego silnika.

Nasze działania montażowe pozwalają na sporą swobodę. Sercem konstrukcji musi być świder umieszczony na wałku, który pobierać ma energię z silnika. Redukcję obrotów zapewniać powinny koła pasowe. Świder łuparki musi być umieszczony nad blatem roboczym tak, aby wygodnie można było podsunąć pod niego pień. Czubek stożka łuparki musi trafiać w 1/3 wysokości kawałki drewna. Istotny też jest klin, który znaleźć się musi pod świdrem. Ma on za zadanie zablokować kawałki drewna, które mogłyby się dostać pod kręcący się wałek lub uszkodzić cały świder. To jedyne zasady, jakie nas obowiązują.

Pozostałe elementy, takie jak kształt i rozmiary blatu roboczego, model przełączników czy materiał, z którego wykonujemy osłony, możemy wybierać zgodnie z indywidualnymi potrzebami oraz kalkulatorem w ręku. Zdarzają się właściciele łuparek, którzy swoje konstrukcje ciekawie modyfikują. Montują dodatkowe wejścia do zasilania elektronarzędzi, kółka z blokadami, aby ich łuparka była bardziej mobilna, a nawet wyposażają w radia samochodowe. Ograniczyć może tylko pomysłowość.